Ook wij kunnen in deze tijden van list-o-mania niet achterblijven, daarom: onze (democratisch gekozen!) oplijsting van de 5 beste muzikale acts van het woelige jaar 2011!

5. The Strokes en Pete & The Pirates

We steken onmiddellijk van wel met een ex aequo op de vijfde plaats. Kakelverse DillyBlogger WVA heeft het volgende te melden over zijn absolute nummer één, Pete & The Pirates: “Ze legden met One Thousand Pictures een meesterwerkje voor en worden daarvoor rijkelijk beloond met de felbegeerde eerste plaats in mijn persoonlijke Top 5. Dertien verfrissende, catchy en zwaar verslavende songs op één plaat, afgeleverd door sympathieke Engelse vrijbuiters; meer moet dat echt niet zijn.” 

Volgens oudgediende MDR stonden The Strokes dit jaar “op eenzame hoogte”. Hij is nog altijd onder de indruk van hun comeback-concert op Benicassim en draait hun vierde plaat Angels nog grijzer dan ze al was.

4. Bon Iver

Het tweede album van het alter ego van Justin Vernon kreeg blijkbaar nog niet genoeg lof toegezwaaid dit jaar, want SVH schept er met graagte nog wat lauwerkransen bovenop. “Openingsnummer Perth maakt alle andere songs uit 2011 overbodig. De daaropvolgende 35 minuten zijn al even subliem. Bon Iver lost de kilometershooggespannen verwachtingen moeiteloos in.”

3. Kurt Vile

Een plaat en een EP, de leukste Kurt sinds Cobain - nogmaals sorry, Mr. Van Eeghem - zat dit jaar allesbehalve stil. Over de vruchten van Kurts noeste arbeid wil BB het volgende kwijt: “Smoke Ring For My Halo is de sublimatie van Viles jeugdige onbeslistheid. De doelloosheid (Ghost Town) die hem van onbeantwoorde liefde (Peeping Tomboy) naar de armen van zijn volgende veilige haven slingert (Baby’s Arms). Een stroom van gefingerpickte melodiën smelt samen met elektrische gitaren tot een harmonieus meeslepend geheel. Voeg daarbij een vleugje tongue-in-cheek humor (Christ was born/I was there/You know me/I’m around), et voilà: het recept om voor altijd een plaatsje in ons hart te veroveren.”

  

2. WU LYF

Deze Britse stokebranden zijn alleszins dé nieuwkomer van 2011. JWR koos zonder aarzelen voor het Lucifer Bevrijdingsfront als onbetwiste numero uno. “De makkelijkste keuze die ik in 2011 heb moeten maken. Mijn sokken konden mij niet meer houden, ik werd er zonder pardon van geblazen. GO TELL FIRE TO THE MOUNTAIN en als je er dan toch bent, breng wat van die eeuwige sneeuw mee.”

1. Josh T. Pearson

Een heuse verrassing op de eerste plaats. Deze overigens welgekomen surprise hebben we te danken aan versbakken DillyBlogger JC. “Zelden zo omvergeblazen als door deze zonderling uit Texas. Mochten Jezus en Satan kindjes maken, zou Josh T. Pearson gebaard worden. Slaan en zalven, lachen en huilen, fluisteren en schreeuwen. De man heeft niet alleen een dijk van een plaat gefabriceerd, maar weet die bovendien ook ijzersterk live te brengen.” 

Aangezien we graag volledig zijn, voegen we graag nog een waslijst aan eervolle vermeldingen toe! In volkomen willekeurige volgorde:

Dangermouse & Daniel Luppi | Cascadeur | Alabama Shakes | Cold Specks | PJ Harvey | Smith Westerns | Tune-Yards | The Vaccines | The Pains of Being Pure at Heart | Low | White Denim | The Horrors | Fleet Foxes | Pure X | Real Estate | John Maus | Nils Frahm | Youth Lagoon | Tune-Yards | Panda Bear | The Caretaker | IceAge | Gang Gang Dance | Shabazz Palaces | EMA | St. Vincent | Oneothrix Point Never | Destroyer | M83 | Cass Mccombs | Walls | A Winged Victory For The Sullen | Austra | Dirty Beaches | Connan Mockasin | Veronica Falls | Peaking Lights | The Antlers | Big Troubles | Forma | Julian Lynch | Yuck | The Joy Formidable | Noel Gallagher | Bass Drum Of Death | Timber Timbre | Holy Other