Beeld: Temples - Colours To Life //

Looks like Bolan, sounds like Impala

Nog één keertje. Nog een keertje enthousiast doen over de nieuwe The Knife, Dan zitten we wel weer goed voor een jaar of zeven. Omdat er al genoeg heisa en hysterie rond langverwachte platen tiert. Omdat München net iets te ver was en Brussel net iets te uitverkocht, belandden we in Köln. Het is 2 mei en er valt nergens een recensie van de dag ervoor terug te vinden. Onder de verwachtingen vallen licht, flitsen en vooral veel madness.

Uitgedost in kitscherige capes, bestormden een tiental elfachtige figuren de bühne. Geen maskers met spitse kromneuzen dit keer: twee handen vol dubbelgangers zorgden dit maal voor de anonimiteit van de familie Dreijer. De elfen sleurden een aantal instrumenten mee uit een of ander toverbos (een keyboomstamtaariool!) en een goedkoop lunapark (een harp met neonlichten!). Dan die chaotische vreemde danspasjes. De gehele show was een aan- en aflopen van dansers en danseressen, vreemde choreografiën en verwijzingen naar god-weet-wat-allemaal. Dance-karaoke, ofte: danceoke, hadden ze het zelf aangekondigd. Jawaddedadde.

Dat er voor geen noot aan livegeluid werd geproduceerd, deed enkel de wenkbrauwen fronsen wanneer er - af en toe - met de playknop een langdurig stukje noise in gang werd gestoken, zonder dansjes, zonder lichtjes. Gewoon, lawaaikes. 

Verwardheid was ons deel bij het naar buiten gaan. Wat een in your face-opener (die bassen!), huppelende dansjes, bezwerende tussenstukken en dito lichten, venijnige uithalen (“liberals giving me a nerve itch”) om dan “gewoon” te eindigen in een technofeestje. Wat was de bedoeling? Was er een bedoeling? Was er überhaupt een spoor te vinden van de Dreijertandem?

Was het schoon? Van niet echt tot niet om aan te zien. Maar des te meer betoverend en interessant. Dat dit alles plaatsvond in een oude kerk, gaf het alleen nog maar een extra mystiek karakter met zich mee. En het moet gezegd: je moet het maar doen. Zo tegen de schenen schoppen van alles wat rechts, macho en simplistisch is. Zo zouden er meer moeten zijn; en daarom weer niet.

Qua “shaking the habitual” kon dit alleszins tellen.

hotstud69:

Man I Need by Jagwar Ma

Geluid: Jagwar Ma - Man I Need // Exercise

Baggy is back. Shaun Ryder hierop zien dansen, ja, dat zien wij nog te gebeuren.

Beeld! Savages - Shut Up

Geluid: Phoenix - Bankrupt! //

Phoenix streamt z’n nieuwe album via iTunes. Nuff said. Nee?

Geluid: Mozes and the Firstborn - Waiting For Something New //

De Hollandse rakkertjes delen een non-album track uit. Pa-pa-pak ‘em dan!

Geluid: Empire of the Sun - Alive //

Oef, ze leven nog!

Geluid: The National - Don’t Swallow the Cap //

Gezondheidsadvies van The National. Het nieuwe nummer krijg je er gratis bij.

Beeld! Girls in Hawaii - Misses

Binnenkort - meer bepaald op Record Store Day - komt de nieuwste schijf van ‘s lands meest onderschatte band uit. Dat de opvolger van “Plan your escape” ruim vijf jaar op zich liet wachten, is geen bewijs van het concept “luie Waal”. De band verloor in 2010 immers z’n drummer in een verkeersongeval. Er zijn slechtere redenen om een plaat uit te stellen, dunkt ons.

Beeld: The National - Demons //

Verser dan vers! En lekker zwart. Demonen enzo.

Beeld! Lana Del Rey - Chelsea Hotel No 2

In het rijtje Cohen-covers - leve alliteraties - kan er alweer eentje bijgeplaatst worden. In het best wel indrukwekkende lijstje mag ook Lana Del Rey zich bijschrijven. Toegegeven: ons Lana heeft hiermee puik werk verricht.

Beeld: Yeah Yeah Yeahs - Sacrilege //

U wil beeldmateriaal bij de single? Wenken en u wordt erop bediend.

Beeld: Sigur Rós - Brennisteinn //

Uitermate onheilspellend. Sigur Rós doet weer iets vreemd met onze zintuigen. Het nieuwe album is voor 17 juni. Kveikur is de naam.

Geluid: Smith Westerns - Varsity //

Frisse hoentjes ontdekken strijkers. Proper gedaan!

illiasteirlinck:

FOALS - AB, BRUSSEL

15.03.2013

Onze Date With The Night fotograaf maakt ook plaatjes van bekende bands. Kijkt u zelf maar!